Een statig bovenhuis in Amsterdam-Zuid. Hier wordt het verleden gekoesterd. Of misschien wel: vastgeklampt. Deze plek verlaten is, na zestig jaar, een huizenboog obstakel voor Paula. Omdat ze er lang een geheim met zich meedroeg. Niemand die het wist. Na jaren worstelen besloot ze uit haar ei te kruipen.
Fotograaf Martin Hierck portretteerde er het leven van de laatste bewoonster. De dagelijkse routine. Huiskat Sil. De moeite van loslaten.
Jean-Pierre Geelen schetst Paula’s verhaal in woorden. ‘Misschien is dat waar dit huis ook voor staat: dat herinnering en emoties zich niet laten wegvegen. Dat je een huis wel kunt verlaten, maar niet het leven dat erin zit, omdat de fundamenten van de geschiedenis altijd op je schouders zullen drukken.’ Paula zelf zet de foto’s die Martin van haar maakte daarnaast extra kracht bij met haar schitterende poëzie.
